Success story: Operator A en B met vallen en opstaan

We spreken met Justin, één van de dubbel gediplomeerde kandidaten van Prodex. Justin heeft een uniek traject achter de rug: na zijn Operator A heeft hij ook nog Operator B gedaan, wat een traject met enorme ups en downs was. Maar Justin heeft zijn schouders eronder gezet en recentelijk zijn Operator B afgerond. Gefeliciteerd Justin! Laten we bij het begin beginnen, wat deed je voor je tijd bij Prodex?
Thanks! Ik was stukadoor. Na het VMBO wilde ik eigenlijk bij de landmacht, maar ik was 16 jaar en dan kun je niet meteen defensie in. Je kon een tussenjaar bij Zadkine doen, maar je kreeg daar geen diploma voor. Mijn vader heeft me geadviseerd om in ieder geval iets te doen waar je een diploma voor krijgt en zo kwam ik uit op Bouwplaatsassistent. Diep van binnen kriebelde het daarna nog wel om voor defensie te kiezen, maar om praktische redenen heb ik gekozen om verder te gaan met Bouwplaatsassistent. Deze opleiding is heel breed en ik besloot me te gaan specialiseren tot stukadoor. Voor aanvang van de opleiding tot stukadoor werden me gouden bergen beloofd, maar op de helft van de opleiding waren er al geen stageplaatsen meer. Ik was bereid gratis mee te lopen om maar te kunnen oefenen, maar zelfs dat was niet mogelijk. Op school sta je in een hokje van 3 bij 3 en ben je constant de afwerklaag erop aan het smeren en eraf aan het halen, daar leer je het vak niet van. Om het vak in de vingers te krijgen moet je de praktijk in, in echte huizen oefenen. Ook dit traject liep dus niet echt gesmeerd.

Je bent uiteindelijk bij Kemira gekomen, waar je ook nog een tijdje hebt gewerkt voordat je aan de operator-opleiding begon. Hoe ben je hier terecht gekomen?
Mijn buurman is werkzaam bij Kemira en vertelde me dat ze mensen zochten. Ik heb toen drie maanden jerrycans afgetapt, alleen er stonden te veel mensen op de aftap. Eén persoon in dagdienst had genoeg geweest, maar we stonden er nu met drie man in een volcontinudienst. In de nacht hadden we vervolgens niks meer te doen. Ik ben toen naar achteren gegaan om tankwagens te verladen. Toen ik daar acht maanden liep, kreeg ik het aanbod van Kemira om de opleiding tot operator te gaan doen. Ik had aan het begin wel enigszins mijn twijfels, school en leren zijn niet mijn favoriete bezigheden. Toen ik zag wat ik er voor moest kunnen, werd ik niet echt vrolijk. Maar ik dacht: als ik kan blijven bij Kemira door deze opleiding te doen, gaan we er gewoon voor. Ik heb toen de niveautest gedaan om te kijken of ik Operator A of B kon doen, dat was ook een drama. Er waren sommen met puntjes tussen de cijfers, ik had altijd geleerd dat vermenigvuldigen met een kruisje was in plaats van een puntje. Ik keek naar de puntjes en dacht: wat moet ik hier mee? Uiteindelijk heb ik het gevraagd en kon ik de toets gewoon maken. Deze test bleek slechts een voorbode voor wat me te wachten stond..

De eerste maanden heb ik niet in de fabriek gelopen, Prodex heeft me daarna enorm geholpen. Ik weet zeker dat ik het zonder Prodex niet had gered.

Toen begon dus het echte werk. Je hebt eerst je Operator A gedaan en vervolgens ook nog je Operator B. Hoe verliepen deze trajecten?
Operator A verliep relatief rustig. Bij Operator A moet je weten hoe iets werkt, bij Operator B moet je ook weten waarom en het uit kunnen rekenen; daar begonnen de echte problemen. Ik had de eerste blokken van Operator B vrijstelling omdat ik Operator A al op zak had. Ik heb in overleg met Prodex bewust gekozen om deze blokken toch te doen, zodat je de stof opnieuw leert en niet meteen in het zwaarste blokken terecht komt: 2A en B. Dat bleek achteraf een goede keuze. Ik moest voor 2A bij elkaar 22 punten halen uit vier toetsen om het blok succesvol af te ronden. Ik begon met een 4.6, ik wist toen meteen dat ik er hard aan zou moeten trekken. Voor de toets daarna haalde ik een 5.8, vervolgens kwam boekje 9. Dit was het pittigste boekje van de opleiding, de hele school maakte je gek over dit beruchte boekje. Ik heb enorm geblokt voor boekje 9, ik heb zelfs dagen vrij genomen om te studeren. Na veel stress en twijfels over eigen kunnen, heb ik boekje 9 met een 6.8 gehaald. De laatste toets haalde ik met een 5.5 en blok 2A was binnen.

Het begin van 2B was nog erger, de eerste toets haalde ik een 3.3. Opnieuw sloeg de twijfel toe. Ik moest mijn eerste herkansing gebruiken en de 3.3 werd een 4.3. Ik haalde twee keer een 6 en moest voor de laatste toets een 5.5 halen om het beruchte gedeelte 2A en B af te sluiten. De druk liep nu echt hoog op. Als ik deze niet zou halen, moest ik ook mijn laatste herkansing gebruiken. Veel blokken, stressmomenten en gepieker later was het tijd voor de laatste toets: een overtuigende 7.8. Dat was een enorme opluchting. Ik wist dat de fase daarna redelijk eenvoudig was en dat bleek ook, ik haalde opeens allemaal 8’en.

De theorie had je nu binnen, maar het praktijkgedeelte liep ook niet op rolletjes. Kun je hier iets meer over vertellen?
Voor het praktijkgedeelte moet je de plant in. Informatie verzamelen over het proces, met operators praten, oefenen met de machines, in de controlekamer kijken. Ik kreeg echter veel te weinig tijd om te oefenen. Ik stond vaak in mijn eentje op de aftap en aangezien deze werkzaamheden gewoon uitgevoerd moesten worden, was er voor mij geen tijd om de fabriek in te gaan. Er kwam toen ook nog een reorganisatie bij Kemira. Ik kwam in een nieuwe ploeg en heb meteen aangegeven dat ik de fabriek in moest: ik moest oefenen, ik moest trainen. Dat was echter lastig omdat er maar een paar mensen gecertificeerd waren om op de aftap te staan. De eerste maanden heb ik niet in de fabriek gelopen, Prodex heeft me daarna enorm geholpen. Zij hebben constant op de deur geklopt bij Kemira om mij meer oefentijd te geven in de fabriek. Eerst bij de wachtchef, maar later zijn ze ook naar personeelszaken en zelfs de plant manager geweest om te zorgen dat ik meer tijd kreeg. Ik weet zeker dat ik het zonder Prodex niet had gered. Uiteindelijk heb ik 60 van de 450 werkdagen kunnen oefenen in de fabriek voor mijn praktijkproeven. Niet optimaal, maar genoeg om het praktijkgedeelte succesvol af te ronden. De laatste praktijkproef was ook nog stressvol. Ik had een gestructureerd verhaal voorbereid, een vaste manier waarop ik het proces wilde uitleggen. De examinator gooide echter gelijk roet in het eten. Hij kapte het af en wilde heel ergens anders beginnen. Toen ik ook nog een onderdeel van het proces was vergeten, sloeg de paniek helemaal toe. Gelukkig lukte het me om rustig te blijven en het proces goed uit te leggen. Toen de examinator zei dat ik geslaagd was, viel er een last van me af.

En nu op naar Operator C? Hoe zie je de toekomst voor je?
Als het niet hoeft, dan liever niet. Bij C heb je ook leidinggevende capaciteiten nodig en ik ben geen type die mensen aanstuurt. Ik moest bijvoorbeeld ook mannen van boven de 50 opleiden bij het laadrek. Die mannen dachten dan: van een jong pikkie als hem gaan we niks aannemen. Zij doen het al 25 jaar op dezelfde manier en dan kom ik even zeggen dat ze het anders moeten doen. Dat vond ik wel lastig en heeft me ook laten realiseren dat ik niet geschikt ben als leidinggevende. Mijn ambitie ligt daar ook helemaal niet. Het werk dat ik nu doe wil ik gewoon blijven doen. Je blijft elke dag dingen leren over het proces. Ik vind het gewoon heel interessant om te weten hoe alles precies werkt, dat is mijn drijfveer voor dit beroep. Ik heb het enorm naar mijn zin bij Kemira, het is een erg mooi bedrijf en goed voor de medewerkers. Ik hoop hier dus voorlopig nog wel even te blijven.